22 temmuz genel seçimleri yaklaştıkça partililer ve parti liderleri çeşitli toplantılarda ve programlarda partilerinin ekonomi politikalarını açıklıyor. Şu anki iktidar, ülkemizin son yıllarda yakaladığı ekonomi istikrar biz olmazsak bozulur derken; muhalefet, bizim daha iyisini yapacak politikalarımız var diyor. Tarafları karşılaştırdığımda görüyorum ki hepsi aynı.

 
Eskiden beri insanlar aynı dünya görüşüne sahip oldukları partiye oy verirdi. Transferler öyle bomba olmaya başladı ki sağcısı-solcusu birbirine karıştı. Genel olarak muhafazakâr kesimi temsil eden iktidar sosyal demokratları kendine katarak, sosyal demokratlardan oluşan ana muhalefet partisi de muhafazakârları kendi bünyesine alarak farklı kesimlerin oylarının peşine düştü. Artık taşıdıkları bir siyasi kimlikleri bile yok.

Ekonomik politikalar konusunda, anketlerde yüksek görünen partilerin hepsi büyük çelişkilere düşüyor. Bir taraftan devletin ekonomiden elini çekmesi gerektiğini söylerken diğer taraftan devletin sanayi tesisleri kurmasından bahsediyor. Hepsi IMF’nin programına devam edeceğini ve program üzerinde bazı değişiklikler yapacaklarını söylüyor. Hiçbiri bu programda değişiklik çözümünü söylemiyor. Çünkü, hiçbir çözümleri yok. Artık dinozor devrinden kalma-çağdışı politikalar vaat eden sosyalist-komünist partiler bile bunlardan üstün. En azından bir şeyler söyleyebiliyorlar.

Serbest piyasayı savunan iktidar bir taraftan da koltuk için memur almaya ve kadro vaatlerine devam ediyor. Devleti büyütüyor…Buna karşılık muhalefet de aynen hükümet gibi serbest piyasa diye bağırıyor. Fakat bazı bölgelerimizde istihdamın devlet eliyle sanayileştirilerek sağlanacağını vaat ediyor. Bir yerin istihdamının devlet eliyle geliştirilebileceğini söyleyerek ‘piyasa bu bölgelere nasıl yönlendirilir’ bilmiyorum acizliğini gösteriyor.

İktidar partisi olsun muhalefet partileri olsun hepsi seçimi kazanmak için yalan yarışına girdi. “Şu kadar kömür işçisi, sağlık memuru alacağım, ÖSS’yi kaldıracağım, işsizlere maaş bağlayacağım…” Hatta bu işsizlere maaş konusunda işi iyice abarttılar. Bir parti 350 ytl veririm derken, diğeri “zam” yapıp 500 ytl veririm diyor. (sanki ceplerinden çıkıyor, yine bizden çıkacak bu para). Herkes ne yapacağına dair bir şeyler söylüyor; fakat bunu “nasıl” yapacağını söyleyen ve söyleyebilen meydanda görünmüyor.

Güç odaklarını karşısına almadan ekonomiyi düzelteceğiz modası çıktı. Ne AB ne ABD, bağımsız bir şekilde kalkınacağız derken, yabancı sermayeyi ülkemize getirmek için her türlü girişimde bulunacaklarını söylüyorlar. Üstelik bunları söyleyenler iktidardayken AB, ABD ve IMF’nin kapısında sırada bekleyen insanlar…

Siyasi kimliği olmayan, ekonomi politikaları (!) birbirinden farksız bu partiler arasından “seçim” yapacağız. Refaha kavuşmuş bir ülkeye sahip olmak için sandıktan piyasanın önünü açacak ve bu ülkeye HİZMET ETMEYECEK bir partinin çıkması dileğiyle…