[3H Sempatizanlarından Pınar Şakarcan, Türkiye gündeminden ve özellikle özgürlük karşıtı tartışmalardan esinlenerek yazdığı hikayelerle artık websitemizde bizlerle beraber olacak]

Mağaradan çıkıyorum ve adımlarımla, dünyayı kendime doğru çekmeye başlıyorum. İnsanlık için küçük adımlar kullanmaya dikkat ediyorum. Devam ederken, yanımdan ağaçlarla çevrili bir yol geçiyor. Yürüyüş bandımın sıcaklığı, burnumun sıcaklığıyla tam olarak uyumlu..

Yanımdan, bir tekerlek geçip gidiyor. Yetişemiyorum. Koşu bandı, ona torpil geçiyor.

Gözlerimi kapıyorum.

Açtığımda, her yanımda, her renkten, her yaş grubundan, her cinsiyetten, her çeşit giyimli, her türlü fısıltılı ve bağırtılı, her çapta tekerleklerin üzerine kurulmuş, bütün olasılıklarım geçiyor. Yolun diğer tarafına geçebilmek için bekliyorum.

Yanıma bir başka olasılığım yaklaşıyor. Bana saati soruyor.

Rüyamı rahat bırakmasını söylüyorum.

Sırıtıyor ve bana bir tabela gösterip, dünyayı çekiştirerek kayboluyor. "Düşünen adam"ın resmini tanıyorum. Mağaradan çıkışımla bu caddeye varışımın arasındaki olasılıklarımdan birinin, bu adamın heykelini yaptığını biliyorum. Onun tabelaya neden kopyalandığını, bir başka olasılığımın, onunla ne ifade etmeye çalıştığını kavramayı, başka biriMe bırakıyorum.

Bir küçük çocuk, annesini sürükleyerek, rengarenk bir mağazanın önüne çekiyor. Başka bir çocuk, aynı şeyi denerken, neredeyse, annesinin parmaklarının arasında kızaran kulağından oluyor. Mağazanın çalışanı umursamaz, patronu ise %50 memnun.. Aynı anda, nasıl olup da, tüm duyguları birden soluduğumu düşünüyorum. Kafamı çeviriyorum ve şarapçı olasılığımla gülüş gülüşe geliyorum.

Evdeyim. Ne yapsam da saçımı taramadan bakkala gidebilsem diye düşünürken, TV'de iki adamın kavga ettiğini duyuyorum.

Bağlayacak!

Bağlamayacak!

Bu Anayasa'ya aykırı!

Senin dediğin, insan haklarına aykırı!

Sen? Ben? Ne diyor bunlar? Hepsi Ben değil miyim? Nasıl bu kadar bölünebildim?

Bir kısmıM açık, bir kısmıM türbanlı. Diğer bir kısmıMsa, bunu tartışıyor.

Dünyanın diğer ucunu çekiyorum içime.. Beni baştan yaratıyorUM. Sentetik nefes..

Bazı olasılıklarımı yok edebilmek için izin istiyorum kendimden.

Üzülenlerim oluyor, sevinenlerim oluyor.

"Doğru yere varmak istiyorsan, bütün kapılardan geç!" Demişim günün birinde.. O günü kutsuyorum…

Düşünce suçu ?

İnsanlık suçu ?

Tanrı ?

Kul ?

O ?

Ben ?

Savaş ?

Barış ?

Sentetik bakteri ?

KendiMden korkanlarıMın YOUTUBE yasakları ?

Kutsal toprakların galaktik genleri ?

ArMageddoM ?

EcheloM ?

HOKA HEY !!!