Kapitalizm “ücretsiz” eğitime karşı değil midir?

Kapitalizmde “ücretsiz” eğitim nasıl finanse edilir?

Kapitalizmde “ücretsiz” eğitim sadece bireyler tarafından sağlanır. Örneğin; çocuğunun eğitimini ödeyen ebeveynler, grup olarak hareket eden bireyler, dini ve dini olmayan cemaatler.

“Ücretsiz” bir devlet eğitiminin bedeli nedir?

“Ücretsiz” bir eğitimin bedeli ancak özgürlüktür. “Ücretsiz” eğitim diye bir şey olduğuna dair kolektivist (Nazici, komünist, sosyalist) görüş kuyruklu bir yalandan başka bir şey değildir; çünkü değeri olan her şey için ücret ödenmesi gerekir. Devlet kendi başına hiçbir şey üretemez. Tüm devlet fonları insanlardan vergi vs. yoluyla zorla alınan paralardan ibarettir.

Devlet fonlu eğitimin özgürlüğü koruması gerektiğini dile getirdiğinizde, aslında sözde özgürlük amacı adına vatandaşı özgürlüğünden mahrum etmeyi, zenginliğinin memurlar tarafından yağmalanmasını istemiş oluyorsunuz. Haklar sistemindeki eylem özgürlüğü asla bu hakların ihlaliyle korunamaz. Bu kendi içinde çelişkilidir. Yani, varsayılan sonuç ne kadar iyi olursa olsun, kullanılan şeytani yöntemler asla haklı gösterilemez.

Kolektivistler “ücretsiz eğitim” derken neyi kastediyorlar?

“Ücretsiz” eğitimin savunucularının benimsedikleri şey bireylere kendisinin ya da bir başkasının eğitiminin parsasını ödeme veya eğitimin içeriğine karar verme özgürlüğünü tanımamaktadır. Aksine, “ücretsiz” eğitimciler, bir şahsı bir diğerinin haksız çıkarını (bu bağlamda, “okul eğitimini”) karşılamak için soyup soğana çevirmeyi savunur. Bu tür programlar için doğru olan ad “ücretsiz” eğitim değil, yasal hırsızlıktır. Devlet destekli “ücretsiz” eğitimin savunucularının onayladığı şey de budur.

Buradaki asıl mesele, özel eğitimde olduğu gibi, kişinin kendi (veya başkasının) eğitimini gönüllü bir şekilde kendi iradesiyle ödeyip ödemediği ya da kişinin kendi (veya başkasının) eğitimini silah zoruyla -bu silahı görmeniz için “gönüllü” vergilendirmeye gönüllü olmamanız yeter- ödeyip ödememesinden ibarettir.

Devlet, zorbalık birimidir; zorbalık ve zihin da birbirine zıttır. Kamu görevlilerinin isteklerini vatandaşlara empoze etmek demek, onları köleye çevirmek demektir. Amerikan üniversitelerinde benimsenen kolektivist öğretinin aksine bir çocuğun zihni, devlete ait değildir; çünkü –kabaca- her koyun kendi bacağından asılır. Çocuklarının örneklerle öğrendiği söylenir. Peki “ücretsiz” devlet okullarının ne tür örnekleri öğrettiğine dair şüphesi olan var mıdır?

Devlet kontrollü (ve destekli) eğitim tarafından ne tür fikirler öğretilmektedir?

Devlet, eğitimin mali kontrolünü üstlendiğinde, o eğitimin içeriğini de oluşturması gerekir. Bu da, aşılanacak fikirlerin belirlenmesi demektir; çünkü “parasının” doğru bir şekilde harcandığından emin olmak ister. Böyle bir durumda, öğretilecek yüce fikirlerin “halka” ve halkın “demokratik” devlet sözcülerine itaat ve kölelik olacağı şüphe götürür bir gerçek midir? Bu, hür toplumun ölümü demektir. Bu nedendendir ki devletle eğitimin, dinle olduğu gibi, tamamen ayrılması hayati önem taşır.

Devlet okullarıyla özel okullar hangi noktada farklılık gösterir?

Eğer ebeveyn, bir özel okulu beğenmiyorsa çocuğunu da parasını da bu özel okuldan alabilir ve çocuğunu başka yere gönderip, parasını orası için harcayabilir. Devlet okulu olan toplumlarda böyle bir seçenek mevcut değildir. Ebeveynler çocuklarını devlet okuluna ister göndersin ister göndermesin, ister bu okullarda öğretilen fikirleri tasvip etsin ister etmesin, yine de devlet eğitimi için zorunlu vergiler yoluyla para ödemek zorundadır. Bu ek yük birçok ebeveynin çocuklarını özel okula bile göndermesini imkansız kılmaktadır.

Amerika’da özel okul var mıdır?

Doğrusu, hem standartları hem de devlet ve “özel” okullarının içeriğini devlet belirlediği için Amerika’da gerçek anlamda özel okul yoktur. Bugünün “özel” okulları, Hitler Almanya’sındaki “özel” ticari kurumlar gibi, teoride özeldir; ancak bunun pratikle alakası yoktur.