İkinci bir oyunuz olsa meclis dışındaki hangi partiye verirdiniz diye bir anket mi olur? Hem ÖDP ,BBP ve DSP meclis içinde değil mi?Ayrıca önemizdeki seçimde meclis değil,belediye başkanları seçilecek.Belediye seçimlerinde istediğiniz partiye verme eğiliminiz daha yüksek.Hangi partiye oy vereceğimiz gelecek kömür,pirinç yardımına bağlı.Muhtarlık seçimlerini bir paket sigaraya satarım.

Sekste zorlama vardır heralde,yapanlar bilir. Sekste zorlamanın olması benim görüşümü çürütmüyor.Hiro doğru söylemiş. İki satır propaganda okuyan,hemen o görüşün misyoneri oluyor.Liberaller de,sosyalistler de,Kemalistler de ideolojilerini dinle ikame etmişlerdir.Bunlar Kapital'e,Nutuk'a , Kölelik Yoluna,Milletlerin Zeginliği'ne Kurana inanır gibi inanırlar.

İdeolojide zorlama vardır. Epeyce karmaşık ve pek de birşeye benzemeyen bir dünyada, her gün önünüze çıkan meseleleri, kafanızdaki şablonu haklı çıkartacak şekilde yorumlamak için epeyce öküzlüğü göze almak lazım. Liberal veya sosyalist olanlar ne demek istediğimi anlar. Kemalistlere zaten hergün bayram.

Sekste zorlama vardır. Birlikte olduğunuz kadını kaybetmemek için her türlü öküzlüğüne katlanırsınız. Seks yapmış olanlar beni anlar.

Piyasada zorlama vardır. İşinizi kaybetmemek için işverenin bütün öküzlüklerine katlanmak zorundasınızdır.Bir yerlerde çalışmış olanlar ne demek istediğimi anlar.

Bankacılık sisteminin yığınla sorunu var... 
 
En büyük sorun, tek merkezden yönetilme sorunudur. 
 
Evet Türkiye'de birden çok banka vardır ve bu bankaların sahipleri farklıdır, fakat bankacılık işlemleri (kredi, mevduat, fon yönetimi, faiz v.s.) ile ilgili yönetim tamamen BDDK ve Merkez Bankası tekelindedir. Faizler tek merkezden belilenmekte, işlem ücretleri tek merkezden belirlenmekte, kredi işlemleri tek merkezden yönetilmekte... 
 
Hal böyle iken, yani bankacılık sisteminde küllen piyasa aleyhi bir yönetim varken, tüketiciden piyasa şartlarına uymasını beklemek saflık olur. 
 
Şimdi bir de kanun çıkarıldı. Bankacılık işlemlerinde sicil affı kanunu... 
 
Piyasayı karşılıksız çeklerle, protestolu senetlerle, geri ödemesiz kredilerle dolandırmış ticaret erbablarına, piyasayı tekrar dolandırmak için devlet eliyle bir şans daha verildi. Bu dolandırıcıların ceremesini, bilinçli ve borcuna sadık tüketiciler çekmektedir. Bankalar devlet yüzünden uğradıkları zararları, borcunu ödeyen, temerrüte düşmeyen, kredileri zamanında geri veren tüketicilerin sırtına yüklemeye çalışmaktadır. Ve liberaller bunu doğru bir yolmuş gibi görüp lanse etmektedir. 
 
Bir kez daha söylüyorum, bankacılık sistemi baştan aşağı piyasa aleyhi bir sistemken, küçük ve orta yatırımcı ve banka tüketicisinden, piyasaya saygılı davranmasını beklemek saflıktır. Büyük yatırımcılar, şirketler bankaları ve piyasaları dolandırırken, tüketicinin ödediği 30-40 lirayı geri istemesini ahlaksızlık olarak görmek ise en büyük ahlaksızlıktır.

Alıntıla

iki gundur su konuda birsey yazmamak icin kendimi zor tutuyorum. 
Oner hislerime tercuman olmus... 
Alıntıla

Şu köfteci-tüketci, bankacı-tüketici örneklemesi ve benzeştirmesi çok saçma olmuş. 
 
Çünkü tüketici ile köfteci aralarında zımni bir sözleşme yapmaktalar ve bu sözleşme tüketici köftesini alıp yedikten sonra kendiliğinden sona ermektedir. Yani köfteci ile köfte tüketicisi arasında devam eden, süregiden, daimi bir yazılı sözleşme yoktur. 
 
Fakat bankacı ile banka tüketicisi arasında yazılı bir sözleşme yapılır ve bu sözleşmede bütün kurallar belirlenir, belirlenmeyen kurallar içinse bankacılık hukuku ve tüketici hukuku kuralları uygulanır. Bankalar ve tüketiciler arasındaki sözleşme, sözleşme konusu işi bir kere yapmakla bitmez, tükenmez. Aksine devamlı, süregiden bir sözleşmedir. Bu nedenle sözleşmenin tarafları sözleşmelerin hükümleri ile bağlıdır. Bu banka da olsa durum değişmez. Banka sözleşmeyi tek taraflı olarak, "vaay sen benim ücretimi iptal ettirdin" diyerek sözleşmeyi feshedemez. Her sokak başında millete bir imza karşılığında kredi kartı sözleşmesi yaptırıp, kredi kartı dağıtırken herşey çok güzel. Madem ki sözleşme daha ziyade bankanın icabı ile gerçekleşiyor. O zaman banka kendi hazırladığı bu sözleşmeye aykırı davranmaması gerekir. 
 
 
Yine köfteci ile köfte tüketicisi arasında, köfte satışı ile bir tüketici ilişkisi kurulmuş olur. Köftenin yenmesi ile bu ilişki sona erer. Ancak mesela köfteden ötürü zehirlenirse, tüketici köfteciyi dava edebilir. "Vay efendim madem zehirlendin, bir daha o köfteciden alma, git başka köfteciden al, ne diye dava ediyosun" demek abesle iştigal etmek demektir.

Köfteciler piyasası ile bankalar piyasası aynı yapıda değil. Bankalar piyasası oligopolistik bir yapıya sahipken,köfteciler izafi olarak rekabetçi bir piyasada mücadele ediyorlar.Bankaların birbiriyle iletişim kurup kartel oluşturma şansları köftecilere göre daha fazladır. Şansları eşitlemek için ya bankacılığı deregüle edeceksiniz ya da köftecileri regüle edeceksiniz.Eşitliği sevmediğinizi varsayarsak yaşasın oligopoli,yaşaşın kartel diyebilirsiniz.Çözüm bankacılığı deregüle etmektir.Benim nasıl köfte satmam kolaysa (gerci onun da mafyası vardır),bankacılık yapmam da aynı kolaylıkta olmalıdır.O zaman görün rekabeti. Bu arada mevduata uygulanan devlet güvencesi de kalkmalıdır.

yahu siz ABD ve AByi liberal görmüyorsunuz ki şimdi YT çıkmış örnek veriyor.ABD ve AB'nin ne kadar liberal olmadıkları burada başka yorumlarda uzun uzun anlatıldı 3H'ci arkadaşlarca.

Emekçiye ne faydası olduğu, ABD ve AB ülkelerinde çalışmayı tercih etmiş 5 Milyon Türk vatandaşı emekçiye sorulabilir.

Liberalizm, burjuvazinin icat ettiği bir şey. Emekçilere ne yararı var? Zeytinburnu'ndaki işçiye, Çemişkezek'teki köylüye ne yararı var? Bunlara nasıl yansıyor veya yansıyor mu? İşin özü bir kere ekonomik serbestlik. İşsiz güçsüz adam, ekonomik serbestliği ne yapacak? Karnını doyuracak parası yok, kapitalist efendilerin serbest rekabetinden ona ne? Yoksul köylü taban fiyatına bakıyor. Fındıkta, tütünde, pancarda, buğdayda. Taban fiyatı onun için yaşam demek. Liberalizm adına bunu kaldırsan, ona ne yarayacak?  
 
Emperyalizm olgusunu göremiyorsunuz. Her şey apaçık ortada. Adamlar düzenini kurmuş. Ekonomistler söylüyor, her giren 1 dolar 4 dolar olarak çıkıyor diye, var mı ötesi? Bugün Türkiye tüm kalkınmasını, tüm milli gelirini dış borç ödemesine verse yetmiyor. Açığı kapatmak için yeniden borçlanıyor. Mekanizma bu. Bu yalnız Türkiye için de geçerli değil. Dünyada bir avuç devlet var, adlarını saymama gerek yok, dünyanın geri kalanını sömürüyor. Dünya genelinde, birkaç yüz milyon insan adam gibi yaşıyor, milyarlarca insan açlık ve sefalet içinde. Hatta o birkaç yüz milyonun içinde "kremanın kreması" var, tüm dünya insanları onlara çalışıyor. Bu mekanizmayı anlamak bu kadar zor mu? Gaspçılar, hırsızlık her yeri sarmış durumda. Neden? Bir cep telefonu için 20 lira para veya bir bilezik için komşusunu ve 3 yaşında çocuklarını kesiyor adam. Bu iş "canavar ruhlu" "asalım" demekle geçiştirilir mi? Ülkedeki işsizliğin, açlığın, sefaletin, yoksulluğun ve tabii etik yoksunluğun tümünün sonucu bunlar. Kısaca emperyalizmin sonucu. Bugün Türkiye'de, bırakın asgari ücreti, yüksek öğretim yapmış ve işi olan insanların aldığı ücret ve maaş ile bile adam gibi yaşamaya olanak var mı? Bugün bir hekimin veya bir mühendisin aldığı maaşla dahi, New York'ta, Londra'da, Paris'te bir daire bile tutamazsınız. Londra'da bir hamburgerciye verdiğiniz para ile insanlar bir hafta ailesini doyurur. Türkiye'den daha beter ülkeler de var. Hala emperyalizm olgusunu görmüyor musunuz? Sizi Cola satarken de kazıklıyor, Nokia satarken de kazıklıyor tabii. Cola işinde kendi ürettiğiniz boyalı, gazlı, şekerli suyun karı dışarı akıyor. Nokia işinde, gidiyor Çin'de üretiyor. On işçiye ayda 1 telefon parası veriyor. Geliyor Türkiye'de ortalama modelleri 2 asgari ücrete satıyor. Ben en gelişmiş, son modellerin fiyatını bilmiyorum bile. Alsam ne olacak? Dünyanın parası. Zaten 6 ay sonra modeli geçecek. 2 yıl sonra bozulacak. Bakın bugün Türkiye'de evinde adam gibi bir bilgisayar, adam gibi bir TV olanlar, nüfusun kaçta kaçıdır? % 5'i var mı? Diğerlerinin gücü buna yetmiyor. Bunları almak bir Amerikalı için, bir Alman için, sıradan yurttaş için işten değildir. 
 
Saygılar.

Eğer eleştirilmesi gereken bir taraf varsa bu dava açan tüketici değil, açılan davada çıkan hukuk dışı kararlar olmalıdır.

Bankaların kredi kartı kullanımı nedeniyle müşterisinden belirli bir hizmet bedeli alması doğaldır. 
 
Fakat bu hizmet bedelini bankanın tek taraflı olarak belirlemesi ve her sene kendi belirleyeceği oranda bu bedeli artırabilmesi doğal değildir. 
 
Bankanın bu şekilde davranması halinde tüketicinin elbetteki kartını iptal ettirme yetkisi vardır. Fakat sözleşme ile kurulan bir ilişki ancak sözleşmedeki şartlarla yürütülür ve iptal ettirilebilir. 
 
Banka eğer ki sözleşmeye aykırı davranıyorsa tüketicinin hakkını hukuk yolu ile araması engellenemez. 
 
Ticari ilişkilerde hukuksuzluklar ve haksızlıklar olmaz, olursa taraflar kendi aralarında halletsin bu işe mahkemeleri karıştırmasın demek, ticareti ve ticaret hukukunu bilmemektir. 
 
Kaldı ki banka ile kredi kartı kullanıcısı arasında bir ticari ilişki yoktur. Banka ile kredi kartı kullanıcısının arasındaki ilişki tüketici-hizmet sağlayıcı ilişkisidir. 
 
Şimdi bankanın müşterisinin kredi kartını sebep belirtmeden, ya da belirttiği sebebin sözleşme dışı ve hukuksuz bir sebep olması halinde, elbetteki müşterisi banka aleyhine dava açabilir. 
 
Eğer böyle olmasaydı sözleşme ile kurulan her ilişki, taraflardan birisinin keyfine göre bitirilebilirdi. Bu halde ise arşı taraf onarılamaz zararlar içine girerdi. Bu zararların tazmin edilmesi muhakkak gerekir. Çünkü iki taraflı bir sözleşme ancak tarafların her ikisinin de istemesi halinde, ya da sözleşmede belirtilen şartlarda sona erdirilir. İsteyen, kafasına esen, ben sözleşmeyi bozuyorum, ne halin varsa gör diyemez. 
 
Murat Çokgezen, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Öğretim üyesi imiş. Muhakkak ki hukuk nosyonu vardır. Hukuk nosyonu edinmiş birisinin yazacağı bu tip bir yazıda benim belirttiğim ihtimalleri de değerlendirmesi gerekirdi. Salt bankanın yanında yer alan ve "eğer beğenmezsen sözleşmeyi bozarsın" tarzında bir yazı yazmış olması tuhaf. 
 
 
Son söz: Kimse, kimsenin hakkını arama yollarını peşinen tıkayamaz. Herkes hakkını, hukuk yolu ile arayabilir. Bu hak arama tercihi eleştirilemez.

Murat hoca ile bir program yapsak ya?